قدم بعدی؟

سال جدید بر همه مبارزان راه آزادی مبارک. مطلب حاضر اعلام نظری است از سوی یکی از اهالی جنبش سبز که برای ارائه به استراتژیستهای این جنبش نوشته شده است. 25 بهمن، اول اسفند، و سه شنبه های اعتراضی همگی از اقدامات مناسب و تاثیر گذار بر جنبش (با ایجاد حس بیشتر اتحاد) و طرفداران حاکمیت (با ایجاد بیشتر شکاف موجود در حاکمیت) بود. اما سوال اینجاست که آیا سه شنبه های اعتراضی در سال جدید بهترین گزینه برای ادامه مبارزات است؟ با توجه به بیانیه فرزندان کروبی و موسوی و همچنین بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید به نظر میرسد که تقریبا اکثر گروههای در حال مبارزه با حاکمیت اعتقاد خود به اصلاح تدریجی از کانال حاکمیت موجود را از دست داده باشند و کسی گمان نمی کند که از طریق آقای خامنه ای که نام مستعار دیگرش نظام است میتوان به دمکراسی و آزادی دست یافت. راهکارهای قانونی ممکن برای عزل رهبر نیز با تغییرات اخیر مجلس خبرگان غیر ممکن و بس بعید می نماید. در چنین شرایطی اگر جنبش به این اعتقاد راسخ رسیده است که بر کناری خامنه ای و باند مخوف همراهش هدف اولیه جنبش سبز است و اگر به این جمع بندی رسیده است که بدنه جنبش به اندازه ی کافی بزرگ هست و اگر به این نتیجه رسیده است که بدنه بزرگ جنبش همه گیر در تمام طبقات اجتماعی است، سالگرد انتخابات میتواند نقطه عطفی باشد برای حرکت نهایی به طرف مقصد اولیه جنبش. از اکنون تا سالگرد انتخابات فرصت کافی هست تا گروههای مختلف سیاسی بر سر دو موضوع توافق کنند و استراتژی های آنرا طراحی کنند و در نهایت در طی این مدت اطلاع رسانی همه جانبه صورت گیرد. اول موضوع حضور در خیابانها به صورت مکرر و هر روز در تمام شهرهای ایران از 22 خرداد تا دستیابی به اهداف اولیه جنبش و دوم و بصورت همزمان ورود به فاز اعتصابات عمومی با تمرکز بر صنایع نفتی کشور.

برای عملیاتی کردن این دو استراتژی و برای تشکیل هسته ها و برای اطلاع رسانی به مردم دو ماه و نیم زمان مناسبی بنظر میرسد. آنچه در این میان مهم است اینکه :

1-اجازه دهید که بر سر این هدف اولیه و استراتژی های آن به توافق برسیم و اینکه حکومت بعدی چه شکلی باشد را به اراده مردم واگذار کنیم.

2- اتحاد و توافق همه بر یک هدف اولیه و همه رسانه های آزادی خواه یک حرف را تکرار کردن تنها عاملی است که همه مردم را به خیابانها می آورد و آماده هزینه دادن برای سرنوشت خود میکند.

فراموش نکنید که یک راهپیمایی دیگر مثل 25 خرداد و یا عاشورا بلا شک موجب سقوط نظام خواهد شد.

راهکارهای عملی تشکیل هسته اولیه

در مورد شیوه های تظاهرات خیابانی آنچه مسلم است این است که دولت کودتا همه تصمیمات ما را که از طریق فیس بوک و یا بالاترین و سایر رسانه های مجازی به اطلاع مردم میرسد را می بیند و چون می بیند پس همه واکنشهای ما برای آنها قابل پیشبینی است و چون قابل پیشبینی است قابل پیشگیری هم هست. آنچه که ما به آن نیاز داریم زمان کافی برای غافلگیری نیروهای سرکوبگر در تشکیل هسته اولیه تظاهرات است و اگر زمان کافی برای تشکیل این هسته فراهم گردد(بین 10 تا 20 هزار نفر)، بعد از ان هیچ نیروی سرکوبگری نمیتواند تظاهر کنندگان را متوقف کند. چاره کار این است که ما در عین اینکه همچنان از طریق رسانه های دنیای مجازی و در مقابل چشم آنها برنامه ریزی میکنیم کاری کنیم که تصمیمات ما برای آنها غیر قابل پیشبینی شوند و این بدان معنی است که ما تصمیم خود را برای تجمع در یک مکان یا چند مکان و در زمانهای متفاوت بر اساس یک معادله تصادفی که کسی بر آن نمیتواند تاثیر بگذارد برنامه ریزی کنیم. در این صورت آنها و ما هرگز نمیتوانیم بدانیم که تجمع بعدی ما در کجا یا در چه ساعتی برگزار میشود مگر پس از ان که آن پدیده تصادفی اتفاق بیفتد. در آن زمان خاص تنها کاری که ما باید انجام دهیم آن است که در زمان و مکانی که آن پدیده تصادفی تعیین میکند حضور یابیم و دستگاه سرکوبگر که برای حضور نیاز به برنامه ریزی اساسی دارد زمان را برای این کار از دست میدهد و امکان مقابله با تظاهرات به حداقل میرسد. آنچه که ما نیاز داریم تشکیل هسته اولیه 10 تا 20 هزار نفری است و بعد از آن شکل دادن تظاهرات ملیونی و باقی ماندن در خیابان تا حصول نتیجه کاملا امکانپذیر است و هیچ نیروی سرکوبگری نمیتواند این جمعیت را متفرق و یا سرکوب کند.

سوال اصلی این است که ان پدیده تصادفی چه میتواند باشد و ما چگونه تجمع را سازماندهی میکنیم ؟

تصور کنید که برای شهر تهران ما 150 نقطه را تعیین کنیم که از هم فاصله قابل قبولی داشته باشند و ارسال نیرو از یک نقطه به نقطه دیگر بیش از یک ساعت طول بکشد. حال فرض کنید که هر 15 نقطه را به یک عدد بین 1 تا 10 مربوط میکنیم مثلا نقاط 1، 23، 37، 41،59، 62، 78، 81، 83، 95 ، 101، 113، 129، 134، و 147 را به عدد 1 و بقیه را هم به اعداد 2 تا 10 مرتبط میکنیم. و این را از هفته قبل به اطلاع عموم میرسانیم پس همه یعنی ما و سرکوبگر ها میدانیم که محل تجمع 15 تا از این 150 نقطه ممکن خواهد. اگر انها بخواهند که نیروهای خود را در این 150 نقطه پراکنده کنند شما به راحتی میتوانید در تشکیل هسته اولیه بر آنها فائق شوید و اگر بخواهند منتظر آن پدیده تصادفی باشند زمان را برای واکنش از دست میدهند. از طرفی مردم که از قبل هر 150 نقطه را میدانند میتوانند تصمیم بگیرند که کدام یک به آنها نزدیک تر است و اگر هر یک از اعداد 1 تا 10 به صورت تصادفی انتخاب شد آنها میدانند که باید در کجا تجمع کنند. در این شرایط شورای هماهنگی راه سبز امید میتواند یک عدد را بصورت تصادفی انتخاب کرده و یک تا دو ساعت قبل از زمان تجمع از طریق همه رسانه های مجازی آنرا به اطلاع کاربران برساند و کاربران از طریق پیام کوتاه، تلفن، ... بقیه را با خبر گردانند و هسته اولیه را در 15 نقطه اعلام شده شکل دهند. ما بیشماریم و باید از این ویژگی نهایت استفاده را ببریم. از همه میخواهم که به این پیشنهاد فکر کنند و در صورت عملی بودن انرا با نطرات خود تکامل ببخشند.